...این یادداشت ها را برای تو می نویسم

علی رغم تمام تردیدها،روز خیلی خوبی بود. انگار که دوباره همون دختر دبستانی شده بودم.حس نزدیکی و صمیمیت! غریبه نبودیم..انگار نه انگار که این همه سال از هم دور بودیم... بالاخره بعد از یک سال که برنامه ها جور نمی شد.خوشحالم و حس تلخی هم دارم.کلا از دور بودن ها دلم میگیره...می ترسم از دست شون بدم.. مثل یک نوع فوبیا! ترس از تنها موندن و تنها شدن ! این ترس همیشه همراهمه. می ترسم یه روزی بیاد که با هیچ کس احساس صمیمیت و آشنایی نکنم.. ترس از دوست داشته نشدن! ...

ادامه مطلب