دیدار

انگار که دوباره همون دختر دبستانی شده بودم.حس نزدیکی و صمیمیت!

غریبه نبودیم..انگار نه انگار که این همه سال از هم دور بودیم...

بالاخره بعد از یک سال که برنامه ها جور نمی شد.خوشحالم و حس تلخی هم

دارم.کلا از دور بودن ها دلم میگیره...می ترسم از دست شون بدم..

مثل یک نوع فوبیا! ترس از تنها موندن و تنها شدن ! این ترس همیشه همراهمه.

می ترسم یه روزی بیاد که با هیچ کس احساس صمیمیت و آشنایی نکنم..

ترس از دوست داشته نشدن!